Image
Top
Navigation
19 Μαρτίου 2018

Παρουσίαση δίσκου: Προσάναμμα του Ορέστη Ντάντου

Σαν καίγεται η καρδιά δε σβήνει εντελώς,
προσάναμμα για τις φωτιές που θα ‘ρθουν

Προ ολίγων ημερών ο Ορέστης Ντάντος μάς σύστησε και επίσημα τον τέταρτο δίσκο του, το «Προσάναμμα». Ο Ορέστης συνθέτει τραγούδια και δισκογραφεί από το 2009. Και, όπως δηλώνει χαρακτηριστικά, το κίνητρο και η πηγή έμπνευσής του για δημιουργία παραμένει η παιδικότητα.

Το «Προσάναμμα» είναι μία δουλειά που χρειάστηκε για την ολοκλήρωσή της ενάμισης χρόνος. Αν επιλέξεις να αγοράσεις τον δίσκο θα παρατηρήσεις πως υπάρχει και το σχετικό ένθετο με στίχους. Πράγμα σχεδόν άγνωστο για διεθνείς ή ελληνικές κυκλοφορίες τα τελευταία χρόνια. Εκεί θα εκπλαγείς ακόμη περισσότερο βλέποντας πως οι φίλοι και συνεργάτες του Ορέστη σε αυτό το εγχείρημα είναι ένας αναγνωρίσιμος, ενεργός πυρήνας, της ελληνόφωνης σκηνής.

Ο δίσκος αποτελείται από εννέα συνθέσεις. Όλες σε ελληνικό στίχο. Η σπίθα στο «Προσάναμμα» έρχεται από το «Ζάλογγο». Κομμάτι με έντονη την παρουσία από τρομπέτες στον ήχο και έντονη την παρουσία της ειρωνείας στον στίχο. Ένα τραγούδι που σε κάποιο σημείο θα σε ξαφνιάσει καταλαβαίνοντας πως ο ρυθμός του φλερτάρει μέχρι και με το «τσάμικο». Όμως καλύτερα έτσι, μιας και σε συνθέσεις που ακολουθούν, υπάρχει έντονο το στοιχείο της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

Το «Έπιασα τον εαυτό μου» είναι ένα κομμάτι κιθαριστικό. Πιο έντονο. Τρίτο σε σειρά έρχεται το «Μικρό κομμάτι αγάπη», το οποίο μας αποκαλύφθηκε πρώτο σαν single και με το ανάλογο video. Σύνθεση beatάτη, χαρούμενη και ραδιοφωνική.

Το «Μια και έξω» που ακολουθεί είναι το δεύτερο single. Και προσωπικά αγαπημένη μου στιγμή του δίσκου. Ο Ορέστης εδώ είναι πιο εσωτερικός, σκεπτικός και βιωματικός ίσως. Μιας και όπως μας διηγήθηκε στην παρουσίαση, ήταν ένα κομμάτι «αυτόματη γραφή» σε στιγμή ταξιδιού. Σε αυτό το σημείο τολμώ να πω πως το «Προσάναμμα» σε έχει ζεστάνει πια για τα καλά.

Οι «Αναστενάρηδες» είναι ένα κομμάτι που κρατούσε σε αναμονή για χρόνια. Μιας και ήθελε να καταφέρει ένα ξεχωριστό ηχητικό αποτέλεσμα. Πράγμα που έγινε. Πολλά όργανα, πνευστά, κρουστά πολυφωνία και ο ρυθμός ζωναράδικος. Κλασσικός, ελληνικός και εκστατικός. Το «Σκάβω τρύπες» θα σε κρατήσει σε ίδια διάθεση. Χορευτική και παραδοσιακή. Ένα τραγούδι που σίγουρα είναι ευχάριστο να συναντήσεις σε ραδιοφωνικό «αέρα» όλες τις ώρες της ημέρας.

Η συνέχεια ανήκει στο «Έχω χάρτες» που μπορούμε να πούμε πως κλείνει αυτή την παραδοσιακή τριλογία. Οι τελευταίες δύο «στροφές» ανήκουν σε ήχους και συχνότητες πιο «σκοτεινές». Με τίτλους και ρυθμούς που φανερώνουν ανησυχία και εσωτερική πάλη. Το «Αγρίμι» είναι ένα ξεκάθαρα ερωτικό κομμάτι. Η δεύτερη αγαπημένη μου στιγμή στον δίσκο. Με στίχους που μας υπενθυμίζουν πως ο έρωτας δεν μπορεί να είναι ανιαρός. Γιατί ο έρωτας είναι η ατέλειωτη προσπάθεια κάλυψης του ανεκπλήρωτου.

Τα «Δαιμόνια», όσο περίεργο και αν φαίνεται, είναι αυτά που έρχονται για να «σβήσουν» το «Προσάναμμα» του Ορέστη. Και είναι το αγαπημένο κομμάτι του ίδιου. Το πιο ατμοσφαιρικό του δίσκου. Ένα γνώριμο, «ταιριαστό αντίο» του Ορέστη μετά από όσα κατ’ουσία μας εξομολογήθηκε και μοιράστηκε μαζί μας σε αυτή την τέταρτη δημιουργία του.

Και να θυμόμαστε κάθε φορά που «μπαίνουμε στον χορό» πως ό,τι κι αν κάνουμε, σαν καίγεται η καρδιά, δεν σβήνει εντελώς. Γιατί είναι το προσάναμμα για τις φωτιές που θα ’ρθουν.

Παύλος Μηλιώνης

Spread The Troll

Now on air
    • Rock 'n' Troll Music